22 Φεβ 2008

Το σκάνδαλο με το νέο γήπεδο Παναθηναϊκού στο Βοτανικό

by ANASTO

"Του Βοτανικού το δάγκα, το "δικό μας" το παιδί
Στ' ΟΑΚΑ, στη Λεωφόρο, πια κανείς δε θα τον δει"...

Το σκάνδαλο με την χρησικτησία του γηπέδου "του Παναθηναϊκού" στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, είναι πλέον γνωστό σε όλους τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Μία έκταση η χρήση της οποίας παραχωρήθηκε, αλλά δεν εκχωρήθηκε, από το Δήμο Αθηναίων τη δεκαετία του '20 στον Παναθηναϊκό για την ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων των δημοτών, κατέληξε περιουσιακό στοιχείο Ανωνύμου Εταιρίας.

Ο δε Παναθηναϊκός όλα αυτά τα χρόνια, απέκτησε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων ελληνικών ομάδων και κυρίως έναντι του Ολυμπιακού. Τη στιγμή που αυτός πλήρωνε ένα συμβολικό ποσό για τη χρήση του γηπέδου (το οποίο ποσό η χούντα, που ήταν... Ολυμπιακή σύμφωνα με κάποια... πράσινα μυαλά, το 1972 το μετέτρεψε σε δωρεάν), ο Ολυμπιακός πλήρωνε στο Δημόσιο το 60% των εισπράξεων από τους αγώνες (εκείνη την εποχή ήταν το βασικό έσοδο μίας ομάδας). Εύκολα καταλαβαίνουν όλοι λοιπόν, ότι στην ουσία το Κράτος επιδοτούσε τον Παναθηναϊκό, που παρ' όλα αυτά εξακολουθούσε να παίζει το ρόλο κομπάρσου στο πρωτάθλημα, με πρωταγωνιστή τον αιώνιο πρωταθλητή Ολυμπιακό.

Αυτό που μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται γνωστό, αν και οι αποχρώσες ενδείξεις όπως λένε κι οι νομικοί προϋπήρχαν, είναι το μεγάλο σκάνδαλο με την κατασκευή του νεόυ γηπέδου στην περιοχή του Βοτανικού, το πράσινο... Ντραγκάο όπως το διαφημίζουν. Και δεν μιλάμε απλά για την ανταλλαγή έκτασης (Λεωφόρο) που δεν κατέχεις νόμιμα με άλλη (Βοτανικό), αλλά για τους αποικιακούς όρους τους οποίους επέβαλλε η οικογένεια Κάρινγκτον και αποδέχτηκε ο... Ολυμπιακός δήμαρχος των Αθηνών Νικήτας Κακλαμάνης.

Ο καλός αρθρογράφος της SportDay Διονύσης Ελευθεράτος σε δύο άρθρα του, επισημαίνει το εξωφρενικά επιχειρήματα που επιστράτευσε ο - δήθεν Ολυμπιακός και σαφέστα εξωνημένος - Νικήτας Κακλαμάνης προκειμένου να πείσει το Δημοτικό Συμβούλιο και του Αθηναίους δημότες για την "αναγκαιότητα" του έργου (με bold χαρακτήρες κίτρινου χρώματος, μαρκάρουμε τα σημεία - κλειδιά) :

"Φταίτε για όσα δεν... κάναμε!
SportDay / Ελευθεράτος Διονύσης
21/02/2008

Aς υποθέσουμε ότι έχετε ορισμένα δικαιώματα σε μια έκταση, την οποία κάποιος καταπατά. Αυτός ο «κάποιος» ισχυρίζεται πως του χρωστάτε... ευγνωμοσύνη: «Αφού μέχρι τώρα δεν σε άφησαν να χαρείς την έκταση, τι σε νοιάζει αν εγώ μπήκα και θα χτίσω; Αντε, τυχεράκια, θα σου φτιάξω και έναν χώρο με πράσινο να κάνεις τις βόλτες σου. Ετσι, για χάρη σου...».

Τι θα σκεφτόσασταν γι' αυτόν τον τύπο; Μάλλον ότι σας αντιμετωπίζει ως ιθαγενή. Φαλκιδεύει τα δικαιώματά σας δίνοντάς σας ένα καθρεφτάκι, με την προσδοκία ότι θα βλέπετε σε αυτό τον εαυτό σας και θα μονολογείτε: «Φτου σου, να μη βασκαθείς, τυχεράκια...». Ανάλογη προσδοκία φαίνεται πως τρέφει ο δήμαρχος Αθηναίων, Νικήτας Κακλαμάνης. Για να ευοδωθεί αυτή, για να πιστέψουν δηλαδή (πρωτίστως) οι κάτοικοι του Ελαιώνα και (κατ' επέκταση) οι υπόλοιποι Αθηναίοι πως συνιστά ευεργεσία η όλη ρύθμιση που αφορά το γήπεδο του Παναθηναϊκού και το εφεύρημα της «διπλής ανάπλασης», θα πρέπει οι «ιθαγενείς» να παραδοθούν στην αμνησία.

Το 1995 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα που χαρακτήριζε την περιοχή ως έκταση πρασίνου. Υποτίθεται ότι θα γίνονταν και τα αναγκαία έργα για την πολυσυζητημένη καλύτερη «ποιότητα ζωής». Τίποτε δεν έγινε. Κρίθηκε, μήπως, ανέφικτη η υλοποίηση του Διατάγματος, για κάποιους λόγους που ανιχνεύθηκαν εκ των υστέρων; Ουδείς ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Απλώς το όλο πράγμα αφέθηκε «στον πάγο». Στα χαρτιά. Γιατί άραγε; Καθένας μπορεί να κάνει τις εικασίες του…

Κάποια ημέρα, λοιπόν, οι κάτοικοι της περιοχής πληροφορήθηκαν ότι τα πράγματα άλλαξαν. Οτι τη θέση του τσιμέντου π.χ. της ΕΤΜΑ θα καταλάβει άλλο, νέο τσιμέντο. Οτι πρέπει να πουν κι «ευχαριστώ», αν δουν κάποια… ίχνη από το πράσινο που όριζε το Προεδρικό Διάταγμα του 1995. Οτι χρωστούν και δεύτερη… δόση ευγνωμοσύνης, επειδή θα γίνουν- επιτέλους- έργα υποδομής. Ολα αυτά υποτίθεται ότι τα χρωστούν στην επιχείρηση- «εμπορική πόλη» (διότι περί αυτού πρόκειται) που συγκροτείται με πυρήνα το γήπεδο. Συγγνώμη, αλλά γιατί θα πρέπει να δακρύσει από συγκίνηση κάποιος, στον οποίον υπόσχονται ότι θα «απολαύσει» αγρίως κουτσουρεμένο το πράσινο που δικαιούται, «κανονικά και με το νόμο», εδώ και 13 χρόνια; Ακόμη κι αν δεν έχει αντιληφθεί σε πόσο επαχθείς οικονομικά συμβάσεις είναι «αμπαλαρισμένα» τα όποια σχέδια περί κοινωφελών έργων (δρόμοι, αποχετεύσεις κ.λπ.), ή αν δεν τον ενδιαφέρει αυτό άμεσα, ποιο λόγο έχει να νιώθει ευεργετούμενος;

Προφανώς ο δήμαρχος πιστεύει ότι καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Στην (τελευταία) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Νικήτας Κακλαμάνης ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε πως όσοι καταψήφισαν τη σύμβαση με την ΠΑΕ Παναθηναϊκός αρνούνται την «ανάπλαση», αλλά και την κατασκευή δρόμων και αποχετεύσεων! Είναι σαν να ακούτε κάποιον να λέει πως όποιος δεν επιθυμούσε τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα είναι εχθρός του μετρό. Απίστευτα είναι τα στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων. Οι δικές τους κυβερνήσεις φροντίζουν να μένουν ανεκπλήρωτα διάφορα -σοβαρά ή μη, επείγοντα ή όχι- «θα» και κατόπιν οι ίδιοι, ως υπουργοί ή δήμαρχοι, σου λένε: «Ούτως εχόντων των πραγμάτων δεχθείτε αγόγγυστα όλο το τωρινό… πακέτο, τις οικονομικές συμφωνίες που κάναμε με ανώνυμες εταιρείες και τις εκχωρήσεις δημοσίων εκτάσεων. Διαφορετικά θα σας πούμε ότι φταίτε ακόμη για τις αποχετεύσεις που εμείς δεν φτιάξαμε».

Καλό το παραμύθι, καλύτερο όμως είναι το άλλο: «ο Δήμος με τη νέα σύμβαση βγαίνει κερδισμένος». Σοβαρά; Θα το δούμε αύριο…".

Και συνεχίζει ο Δ. Ελευθεράτος :

"Ωστε κερδίζει ο δήμος, κ. Κακλαμάνη; Να δούμε...
SportDay / Ελευθεράτος Διονύσης
22/02/2008

Aντε, να «πάει στα κομμάτια». Να μην αξιώσουμε απάντηση στο ερώτημα: καλά, αφού μέχρι τώρα τα της κατασκευής του γηπέδου στον Ελαιώνα ήσαν «άψογα», πώς στην ευχή γίνεται να πανηγυρίζει ο δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης για τη νέα σύμβαση, χάρη στην οποία -όπως ο ίδιος διατείνεται- «ο δήμος είναι απόλυτα ωφελημένος»; Με την προηγούμενη σύμβαση, δηλαδή, πόσο «ωφελημένος» ήταν; Σχετικά, «όσο πατάει η γάτα» ή καθόλου;

Σαν να ακούμε ήδη υπεκφυγές του τύπου «ξέρετε, ο εχθρός το καλού είναι το καλύτερο» κ.λπ. Ας τις παρακάμψουμε, εστιάζοντας την προσοχή μας στον ισχυρισμό πως με τη νέα σύμβαση ο δήμος φαντάζει καλότυχος, σαν νικητής του «τζόκερ». Πού στηρίζεται ο εν λόγω ισχυρισμός; Πρωτίστως στο επιχείρημα ότι για την κατασκευή του γηπέδου πληρώνει η ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Μόνο που υφίσταται μία κρίσιμη «λεπτομέρεια». Πολύ… σεμνά και διακριτικά το διατύπωσε ο πρόεδρος της Εταιρείας Ειδικού Σκοπού, Θ. Μπεχράκης, στη συνέντευξη Τύπου της περασμένης Δευτέρας: «Ο Παναθηναϊκός δικαιούται να καταβάλλει ένα μειωμένο μίσθωμα για τα πρώτα 35 χρόνια». Δηλαδή να πληρώνει λιγότερα εξ όσων όφειλε να δώσει, από εισπράξεις εισιτηρίων, σουίτες κ.λπ. Ποιο είναι λοιπόν το σκόντο που αντιστοιχεί στην κομψότατη έκφραση «ένα μειωμένο μίσθωμα»;

Οιοσδήποτε διαβάζει τη νέα σύμβαση κάνοντας απλές αριθμητικές πράξεις διαπιστώνει ότι παραείναι τροφαντή η συνολική απαλλαγή. Ξεκινά από έκπτωση τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ για κάθε χρόνο της πρώτης πενταετίας και φθάνει στα επτά εκατομμύρια για κάθε έτος από το 31ο έως το 35ο: Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός εξοικονομεί έτσι 192,5 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή καμιά εκατοστή εκατομμύρια περισσότερα από όσα κοστίζει η κατασκευή του γηπέδου: εμείς τώρα πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτό είναι αφενός λογικό, αφετέρου «επωφελές» για τον δήμο;

Λέτε να ισχυριστεί κανείς ότι είναι… υπερβολικό να υπολογίζουμε εκπτώσεις που ναι μεν αυξάνονται συνεχώς, αλλά σε ορίζοντα 35 ετών; Μα εδώ ο ίδιος ο δήμαρχος, αναζητώντας «επιχειρήματα» που θα στηρίξουν το δόγμα «ωφελούμεθα», μας νουθετεί να ατενίζουμε το ακόμα πιο μακρινό μέλλον. Ευφραίνεται σκεπτόμενος ότι σε 49 χρόνια θα παραμείνει ως ανεκτίμητο «περιουσιακό στοιχείο» το γήπεδο. Οντως, έτσι… μοντέρνο και περιζήτητο που θα 'ναι, σίγουρα θα βοηθήσει τον δήμο να κάνει χρυσές δουλειές με τις ομάδες οι οποίες θα ερίζουν για αυτό. Την Αρσεναλ Βοτανικού, τη Γιουβέντους Ελαιώνα κ.λπ.

Αυτά ως προς τις απαλλαγές. Ως προς τις μίνιμουμ καταβολές; Με τη νέα σύμβαση η ΠΑΕ Παναθηναϊκός υποχρεούται να καταβάλλει ως εγγυημένο ελάχιστο ετήσιο μίσθωμα το… υπέρογκο ποσό των 50.000 ευρώ. Σε 37 έτη, κάτι λιγότερο από δύο εκατομμύρια ευρώ… Με τη νέα σύμβαση, επίσης, η ΠΑΕ αποκτά δικαιώματα χρήσεων και προσπορισμού σε έκταση 97 στρεμμάτων, η οποία είναι υπερδιπλάσια εκείνης που αντιστοιχεί στο «τμήμα γηπέδου»: σε επίσημα έγγραφα, όπως λόγου χάρη η σύμβαση του δήμου με τον Ερασιτέχνη ΠΑΟ, η εν λόγω ζώνη -τμήμα γηπέδου και περιβάλλων χώρος- προσδιοριζόταν στα 40 στρέμματα. Για ποιους λόγους γίνεται αυτή η τόσο σημαντική αύξηση; Απάντηση μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί. Ούτε, ομολογούμε, μπορούμε να εικάσουμε ποια μπορεί να είναι αυτή.

Αντιθέτως, είμαστε βέβαιοι ότι (οι ίδιες) τέσσερις λέξεις θα εκπορεύονταν από τα χείλη οιουδήποτε ιθύνοντος, του δήμου ή της ΠΑΕ, αν ρωτούσαμε γιατί η νέα σύμβαση κατήργησε τον διαγωνισμό, ως προϋπόθεση επιλογής επενδυτή-κατασκευαστή: «Για να μη χρονοτριβούμε». Ωραία, ας μη χρονοτριβήσουμε επί του παρόντος και εμείς (θα το κάνουμε άλλη φορά) με την παράμετρο της απευθείας ανάθεσης. Ούτε με τη διερεύνηση του κατά πόσο είναι δικαιολογημένη η αύξηση του υπολογιζόμενου κόστους κατασκευής του γηπέδου, από τα 82 εκατομμύρια ευρώ του 2006 στα 99,7 που ανακοίνωσε ο δήμαρχος προ ολίγων ημερών. Ας δούμε τι ακριβώς ξοδεύει σε αυτό το εγχείρημα ο -τόσο «ωφελημένος»- Δήμος Αθηναίων.

Ας θυμηθούμε κάποιες «λεπτομέρειες» που είτε τείνουν να ξεχαστούν είτε καλύπτονται από τα εκάστοτε «ταρατατζούμ». Ο δήμος μισθώνει στην ΠΑΕ εκτάσεις, τις οποίες αγόρασε από την Εθνική Τράπεζα. Αποπληρώνει το ποσό των 20,3 εκατομμυρίων ευρώ, στο οποίο προστίθενται 14 εκατ. ευρώ λόγω τόκων. Επιπροσθέτως ο δήμος θα καταβάλλει στον Ερασιτέχνη ΠΑΟ, βάσει Συμφωνητικού επικυρωμένου από το Δημοτικό Συμβούλιο τον Ιούλιο του 2007, τα εξής: από την απαρχή της μεταφοράς των τμημάτων του ΠΑΟ μέχρι την έναρξη της λειτουργίας του αθλητικού κέντρου στον Βοτανικό, 125.000 ευρώ ετησίως (ας υποτεθεί ότι αυτό αφορά τα δύο πρώτα έτη). Στη συνέχεια και για 35 χρόνια 600.000 ευρώ, ποσό που θα αναπροσαρμόζεται κατά 4,5% ετησίως. Η σούμα των 35 ετών είναι εντυπωσιακή: Ο δήμος θα δώσει στον Ερασιτέχνη σχεδόν πενήντα εκατομμύρια ευρώ.

Ολα αυτά, μάλιστα, μολονότι ο ίδιος ο Ν. Κακλαμάνης έχει πει ότι δεν υφίστανται δικαιώματα του Ερασιτέχνη στο γήπεδο της Λεωφόρου! Ε, αυτό πια αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία -πολιτική και εμπορική, ταυτοχρόνως: η δημοτική αρχή διαπραγματεύεται και συνάπτει συμφωνίες με γνώμονα ένα συγκεκριμένο «δούναι και λαβείν», αλλά ο δήμαρχος παραδέχεται ότι αυτό που λαμβάνει ο δήμος ως αντάλλαγμα, το γήπεδο της Λεωφόρου, είναι… δικό του!

Θαύμα…

Είπαμε, να δούμε και να χαρούμε νέα, σύγχρονα γήπεδα. Οχι όμως με κάθε τρόπο και κόστος. Εάν σημαίνει αυτό «πόλη ωφελημένη», τότε η δύσμοιρη η κοινή λογική είναι σίγουρα ξοφλημένη…"

Αν πιστέψουμε τα όσα καταγγέλει ο καλός δημοσιογράφος, τότε η κατασκευή του νέου γηπέδο είναι επαίσχυντη από όπου κι αν την πιάσεις και καταστρατηγεί όλους τους όρους του υγιούς ανταγωνισμού. Αποτελεί δε, σαφέστατη ένδειξη σχετικά με τα της ανάμειξης του ονόματος Βγενόπουλου στα διοικητικά του Παναθηναϊκού : O μεγαλοαπατεώνας αχυράνθρωπος, σαν καρχαρίας μυρίστηκε το αίμα και χύμηξε προκειμένου να καρπωθεί το εύκολο κέρδος. Ντροπή σε όλους όσους έχουν το θράσος να μιλάνε περί "κρατικοδίαιτου Ολυμπιακού", μα πάνω από όλα ντροπή σε όλους όσους είναι αναμεμειγμένοι στο νέο μεγάλο αυτό σκάνδαλο υπέρ της ομάδας του ενίοτε κατεστημένου, είτε αυτό εκφράζεται απ'το... Βασιλιά, είτε απ'τη χούντα των συνταγματαρχών, το ΠΑΣΟΚ του Κουλούρη ή τη... Βαρδινοκίνητη ΝΔ του Κωστάκη και του Βουλγαράκη.

Αναμένουμε τώρα με ανυπομονησία την τοποθέτηση του "αντικειμενικού" και "υπεράνω" Φίλιππου Συρίγου, που για μια διετία σχεδόν μας βομβάρδιζε με τα λιβελογραφήματα του περί "χαρίσματος του Καραϊσκάκη" στον Ολυμπιακό. Στην αρχή πήγε να κάνει κάποιες αναλύσεις οτι "ο Βοτανικός δε θα είναι χάρισμα στον Παναθηναϊκό", αλλά μετά... χάθηκε. "Που είσαι τώρα, και σ'έχω χάσει...";

Για ακόμη περισσότερες πληροφορίες... http://elaionas.wordpress.com/


by ANASTO


5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Kala ti perimeneis... o kaklamanis einai gnwsti kounistra...

Ανώνυμος είπε...

Και για να μην παρεξηγηθώ θέλω να δευκρινήσω ότι το σχόλιο μου δεν είναι οπαδικό, άλλωστε δεν υποστηρίζω κάποια ομάδα. Απλά με "καίει" η γνώμη και η εντύπωση που υπάρχει στην Ευρώπη για το Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι και αυτό ένας καθρέφτης της χώρας και δεν νομίζω ότι μας αξίζει αυτή η εικόνα.

ΥΓ το blog σου είναι εξαιρετικά σχεδιασμένο.

Ανώνυμος είπε...

Για την ιστορία της αμαρτωλής Περιβόλας, είχε ένα ενδιαφέρον άρθρο και η Ελευθεροτυπία (μπορεί να το βρει κάποιος στο internet). Δύο στοιχεία έχουν ενδιαφέρον:

1) Η έκταση άνηκε στην εκκλησία της Ελλάδος, η οποία την δώρησε στον Δήμο για αποκατάσταση προσφύγων. Ο δήμος ωστόσο αποκατάστησε τον... πρόσφυγα βαζελουά. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο τότε δήμαρχος (Τσόχας) δεν το έδινε, και η καταδιωγμένη ομάδα του βαζελουά έβαλε τον... μέλος της βασιλικής οικογένειας να καθαρίσει.

Για την ιστορία, ο βάζελος μέχρι τότε έπαιζε σε γήπεδο, περίπου εκεί που είναι το ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ). Όταν έγινε η παραχώρηση, άνθρωποι της διοίκησης μπήκαν νύχτα και ξυλώσανε όλες τις παράγκες των προσφύγων (που γνωρίζοντας την παραχώρηση είχαν εγκατασταθεί πρόχειρα εκεί) για να διαφυλάξουν την έκταση υπέρ της ανέγερσης του γηπέδου.

2) Σημερινό τίτλο κυριότητας η ομάδα δεν έχει, γιατί ουδέποτε μπήκε στον κόπο να μεταγράψει κάποιον. Μάλιστα το θέμα είχε θιχθεί και την δεκαετία του 70, μιας και ο βάζελος δεν είχε κάποιο νόμιμο τίτλο, αλλά μια παλιά... συντακτική πράξη (αυτές που μπαίνουν στα συνταγματικά κείμενα δηλαδή, βάσει της οποίας ξεκαθαριζόταν το θέμα της κυριότητας). Το αστείο είναι, ότι αυτή διαρκούσε όσο και το τότε Σύνταγμα, και φυσικά δεν περιλήφθηκε στο τελευταίο του 1975.

Για να ξεκαθαρίσει το θέμα ρωτήθηκε ο ίδιος ο αείμνηστος Αριστόβουλος Μάνεσης, μορφή του συνταγματικού δικαίου, γνωμοδότηση του οποίου αποτελεί ότι κοντυνότερο έχει ο βαζελουά σε τίτλο κυριότητας...

Ανώνυμος είπε...

Τι λετε βρε ρεμπεσκεδες, που μεχρι γηπεδο σας χαρισαμε (Ο Ελ. Λαός), Μιλατε κ από πανω ? Με τα φραγκα του κοσμακι κανατε την μ@λ@κι@ σας.
Αστα διαλα, Βρωμιαριδες

Μιχάλης είπε...

Εμένα δε με νοιάζει, πραγματικά. Μακάρι να κάνει γήπεδο η βαζέλα, να τη γλεντάμε σε αγωνιστικό χώρο "χαλί"...